السلام : فلم أملك حين رأيته بتلك الحال البكاء ، فبكيت رحمة له فإذا هو يفكر ، فالتفت إلي بعد هنيهة من دخولي ، فقال : يا بني ، أعطني بعض تلك الصحف التي فيها عبادة علي بن أبي طالب ، عليه السلام . فأعطيته . فقرأ فيها شيئا يسيرا ، ثم تركها من يده تضجرا ، وقال : من يقوى [ على ] عبادة علي بن أبي طالب عليه السلام » « 1 » . « فرمود حضرت صادق عليه السلام : " به خدا قسم نخورد علىّ بن ابىطالب - عليه السلام - هرگز از دنيا حرامى تا از دنيا رفت ، و عرضه نشد بر او دو امرى كه رضاى خداوند در آنها بود مگر آن‌كه آنچه شديدتر بود بر بدنش اختيار فرمود ، و نازل نشد بر رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - شدتى هرگز مگر آن‌كه آن بزرگوار [ او ] را خواند براى اطمينانى كه به او داشت ، و هيچ كس در اين امّتْ عملِ رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - را طاقت نداشت غير از او ، همانا عمل مىكرد عملِ شخصِ ترسناك ؛ گويى بين بهشت و دوزخ بود ، اميد ثواب اين را و ترس عِقاب آن را داشت . و هر آينه آزاد فرمود از مال [ خود ] هزار بنده در راه خدا و نجات از آتش ، بندگانى كه با زحمت دست و عرق پيشانى تحصيل فرموده بود . و همانا قوت اهل بيتش را زَيت و سركه و خرما قرار داده بود ؛ و نبود لباسش مگر كرباس ؛ و اگر آستين مباركش بلند مىآمد قيچى مىطلبيد و آن را قطع مىفرمود . " و هيچ كس شبيه‌تر نبود به او در اولاد گرامش از على بن الحسين عليه السلام در فقه و لباس . هر آينه وارد شد بر او حضرت باقر - عليه السلام - پسرش . پس ديد او را كه رسيده است از عبادت به حدى كه نرسيده است احدى ديگر : رنگش از بيدارى شب زرد شده ، و سوخته شده بود چشمانش از گريه ، و مجروح شده بود جبههء مباركش ، و پاره شده بود بينى او از سجود ، و ورم كرده بود ساق‌ها و قدمهايش از ايستادن در نماز . و فرمود حضرت باقر - عليه السلام - نتوانستم خوددارى كنم از گريه وقتى كه او را بدين حال ديدم ؛ پس گريه كردم براى ترحم به او ، و آن حضرت مشغول تفكر بود . پس توجه فرمود به من بعد از لحظه‌اى از داخل شدن من ، و فرمود : " اى

--> ( 1 ) - مصنّفات الشيخ المفيد ، الإرشاد ، ج 11 ، جزء دوم ، ص 141 ( با كمى اختلاف ) ؛ وسائل الشيعة ، ج 1 ، ص 91 ، « أبواب مقدّمة العبادات » ، باب 20 ، حديث 18 .